+48 661 784 517 / +34 960 434 697 info@oliverrichart.com

Jak stać się Pareja de Hecho w Hiszpanii

Mieszkasz na terenie wspólnoty autonomicznej Walencji, masz partnera/partnerkę, ale nie jesteście małżeństwem? Szukacie innego sposobu na rejestrację waszego związku? Poniżej znajdziecie wymagania i dokumenty, których potrzebujecie aby stać się pareja de hecho.

Jak w Hiszpanii uregulowano związki partnerskie?

Jak powszechnie wiadomo, związki partnerskie i możliwość ich akceptacji w Polsce od lat stanowią jedną z najistotniejszych, ale i najtrudniejszych kwestii spornych. Na terenie Unii Europejskiej nie uznaje się ich także w Bułgarii, Łotwie, Litwie, Słowacji i Rumunii. Odmiennie w Hiszpanii, choć nie ma żadnego aktu normatywnego na poziomie państwowym, aż 14 z 17 wspólnot autonomicznych przyjęło ustawy, które regulują zawieranie związków partnerskich. Jak czytamy w preambule do Ley 5/2012 wprowadzonym we wspólnocie autonomicznej Walencji – w poprzedzających akt latach zaobserwowano pojawianie się innych niż małżeństwo form współżycia. Biorąc pod uwagę fakt, iż były i są one coraz bardziej popularne i akceptowalne przez hiszpańskie społeczeństwo, potrzebna była ich prawna regulacja.

Aby zrozumieć czym jest ‘pareja de hecho’ należy skupić się na kilku charakteryzujących ją aspektach. Po pierwsze, w ustawie występuje pod nazwą ‘unión de hecho’ i rozpatrywana jest jako związek dwóch osób, bez względu na ich płeć, mieszkających razem, o relacji uczuciowej analogicznej do małżeńskiej. Po drugie, osoby w niego wstępujące nie mogą w tym samym czasie pozostawać w związku małżeńskim. Po trzecie muszą zostać wpisane do rejestru danej wspólnoty autonomicznej (bez tego nie można uznać ich istnienia). Do wpisu dochodzi w ramach uchwały administracyjnej o charakterze konstytutywnym.

Podstawowymi wymogami obowiązującymi w Walencji są również:

  • zameldowanie choć jednej z osób na terenie wspólnoty autonomicznej Walencji,
  • pełnoletniość, bądź emancypacja nieletnich,
  • brak spokrewnienia w linii prostej (przez pokrewieństwo i adopcję),
  • brak spokrewnienia w linii bocznej (przez pokrewieństwo i adopcję w trzecim stopniu).
  • brak ubezwłasnowolnienia z mocy prawa.

Jak się okazuje, aby udowodnić fakt wspólnego zamieszkiwania, można przedstawić przed organami administracji umowę najmu, podpisaną na nazwiska obu parterów, na okres nie krótszy nic 6 miesięcy bądź umowę potwierdzającą zakup wspólnego domu.

Czym więc różni się taki związek partnerski od małżeństwa?

Przede wszystkim ustrojem majątkowym – przy zawieraniu związku małżeńskiego i jeśli strony nie postanowią inaczej, zachodzi ustawowa wspólność majątkowa. Natomiast w przypadku związków partnerskich, bez bezpośredniego wskazania na wybór jakiegokolwiek ustroju przed notariuszem, nie zachodzi żaden z nich. Co za tym idzie każdy z partnerów będzie właścicielem swojego majątku, odpowiedzialnym za własne długi, wyłączając te, które pociągają za sobą zobowiązania drugiej osoby.

Co więcej, odmiennie niż w przypadku małżeństw, związki partnerskie nie posiadają możliwości wspólnej deklaracji podatkowej – partnerzy zobowiązani są do składania oświadczeń wyłącznie indywidualnych.

Istotnym punktem rozważań jest również fakt, że związki partnerskie rozwiązywane są w znacznie uproszczonej formie w porównaniu do związku małżeńskiego – między innymi z uwagi na fakt, iż nie zachodzi potrzeba rozwodu Nie jest to jednak kwestia samej decyzji o rozstaniu, należy bowiem zawnioskować o rozwiązanie przed notariuszem – może do tego dojść za zgodą obu partnerów, bądź jednego/jednej z nich, przy jednoczesnym poinformowaniu drugiego. Rozwiązanie następuję również w przypadku śmierci jednego z partnerów, ślubu jednego z nich bądź zaprzestania wspólnego mieszkania.

Jak zatem doprowadzić do prawnego ustanowienia związku partnerskiego?

Należy złożyć wniosek wraz ze stosownymi dokumentami do:

  • urzędu organów administracyjnych, do których są kierowane;
  • urzędu jakiegokolwiek urzędu administracyjnego należącego do Administracji Generalnej Państwa, Administracji Wspólnot Autonomicznych, Administracji Rad Prowincji, Rad Miejskich i Rad Wysp, do Urzędów Gminnych, o których mowa w art. 121 ustawy 7/1985 z dnia 2 kwietnia, regulującej podstawy ustroju lokalnego, lub pozostałych podmiotów wchodzących w skład Administracji Lokalnej, jeśli w tym ostatnim przypadku umowa zawarta jest na czas;
  • w Urzędzie Pocztowym w sposób określony prawem;
  • w przedstawicielstwach dyplomatycznych lub urzędach konsularnych Hiszpanii za granicą;
  • w każdym innym miejscu ustalonym przez obowiązujące przepisy

O co w takim razie wnosimy?

O rejestrację naszego związku partnerskiego w przypisanym do nich Rejestrze Sformalizowanych Związków Partnerskich Wspólnoty Autonomicznej Walencji (hiszp.. Registro de Uniones de Hecho Formalizadas de la Comunitat Valenciana). Jak widać muszą to być związki sformalizowane – dochodzi do tego m.in. poprzez złożenie oświadczenia woli przez parę przed urzędnikiem odpowiedzialnym za rejestr związków partnerskich bądź przedstawienie innego dokumentu publicznego jakim jest np. dokument notarialny. Rejestracja przed notariuszem złożona w Walencji jest ważna i uznawana w całym kraju.

Jakie dokumenty bądź zaświadczenia należy przygotować do celów rejestracji?

  • Dokument tożsamości (w przypadku cudzoziemców ważny paszport),
  • We wspomnianym wyżej przypadku dokument notarialny,
  • Uzupełniony wniosek o wpis do Rejestru Sformalizowanych Związków Partnerskich Wspólnoty Autonomicznej Walencji (hiszp. Alta en el Registro de Uniones de Hecho Formalizadas de la Comunidad Valenciana,
    – Taki wniosek można pobrać ze oficjalnej strony urzędowej Wspólnoty Autonomicznej Walencji (tj. Generalitat Valenciana),
    – Należy pamiętać w szczególności o zawarciu w nim numeru telefonu, będzie on niezbędny w następujących po złożeniu formalnościach,
  • Zaświadczenie zameldowania choć jednego z członków związku partnerskiego na terenie Wspólnoty Autonomicznej Walencji,
  • Zaświadczenie z Urzędu Stanu Cywilnego o stanie cywilnym członków związku partnerskiego (tj. wskazujące na to, że nie pozostaje się w związku małżeńskim). Co ważne, taki dokument musi być wydany nie więcej niż 6 miesięcy przed złożeniem wniosku o rejestrację związku partnerskiego.
  • W stosownych przypadkach, powinniśmy przedstawić również zaświadczenie o emancypacji lub orzeczenie o ubezwłasnowolnieniu, które uznaje daną osobę za zdolną do utworzenia sformalizowanego związku partnerskiego.

Czy wymagane dokumenty muszą być w języku hiszpańskim?

Oczywiście, składając wniosek w Walencji, omawiane wyżej dokumenty powinny zostać przetłumaczone na język hiszpański bądź walencjański. Należy wziąć pod uwagę, że musi to być tłumaczenie sporządzone przez tłumacza przysięgłego, a warunki jego uznania różnią się w zależności od obywatelstwa członków związku partnerskiego (obywatele z obszaru Unii Europejskiej i spoza niej).

Od tych pierwszych wymaga się przedstawienia tłumaczenia przysięgłego dokumentów na jeden z wymienionych wyżej języków, zgodnie z wytycznymi Ministerstwa Spraw Zagranicznych.

Obywatele spoza Unii Europejskiej oprócz spełnienia wskazanych powyżej warunków, będą musieli upewnić się, że składane przez nich dokumenty zostały opatrzone tzw. Apostille lub zostały zalegalizowane w inny sposób odpowiedni dla międzynarodowych dokumentów urzędowych.

Czy da się wskazać przybliżony czas oczekiwania na rejestrację?

Co do zasady, nasz wniosek powinien zostać rozpatrzony w ciągu 3 miesięcy od jego złożenia, urząd zastrzega sobie jednak prawo do zawieszenia tego procesu, powołując się na zapisy Ustawy o wspólnej procedurze administracyjnej Administracji Publicznej (art. 22).
Jeśli po upływie wskazanego wyżej terminu nie uzyskaliśmy konkretnego postanowienia urzędu, może dojść do uznania wniosku za odrzucony poprzez tzw. milczenie organów administracji publicznej. Nie zmienia to faktu, że po tym musi dojść do wydania uchwały administracyjnej odrzucającej lub przyjmującej dany wniosek.

Po przyjęciu wniosku zostanie on poddany rozpatrzeniu i ocenie. Wszelkie braki formalne mogą zostać uzupełnione przez wnioskodawców po wyznaczeniu ku temu odpowiednich terminów przez urząd (10 dni). Jeżeli nie dojdzie do uzupełnienia braków wniosek zostanie uznany za wycofany.

Po weryfikacji danych osobowych oraz poprawności i kompletności złożonych dokumentów, urzędnik uzna wniosek za spełniający wszystkie wymagania, przejdzie on do wyznaczenia konkretnego terminu (godziny i czasu), w którym obie osoby muszą stawić się osobiście i wspólnie.

Obowiązku stawiennictwa przed urzędnikiem nie ma w przypadku osobistego i wspólnego stawiennictwa przed notariuszem – argumentem zwalniającym jest posiadanie dokumentu notarialnego poświadczającego istnienie związku partnerskiego.

Czy taki wiosek może zostać złożony w formie elektronicznej?

Oczywiście, jednak aby tego dokonać należy być posiadaczem odpowiedniego i uznawanego podpisu elektronicznego (hiszp. firma digital bądź certificado digital). Złożenie takiego wniosku następuje poprzez stronę https://sede.gva.es/es/.

Jeśli po przeczytaniu tego artykułu nadal pojawiają się jakiekolwiek wątpliwości, zapraszamy do kontaktu z naszą Kancelarią. Odpowiemy na Państwa pytania, pomożemy w przygotowaniu stosownych dokumentów i zapewnimy obsługę prawną opisywanego procesu.

Poniedziałek - Piątek
9:00 - 18:00

Tel/Fax +34 960 434 697
Tel. +34 691 936 679

Tel. +48 661784 517

Oliver Richart & Associates
C/ Correos, Nº 13, 4º, 7ª, 46002, Valencia

napisz do nas

9 + 5 =

×

WhatsApp Chat

× LiveChat